Pełna obsługa

Analizowane są podstawy prawne działania Serenity Mail w Niemczech i innych krajach Unii Europejskiej pod kątem możliwej odpowiedzialności klienta wobec prawa, organów nadzorczych i osób trzecich.

W ostatnich latach, zwłaszcza po wejściu w życie GDPR/DSGVO i w kontekście stosowania niemieckiej ustawy UWG, temat odpowiedzialności za ukierunkowane komunikaty reklamowe B2B jest aktywnie dyskutowany i często sztucznie wyolbrzymiany.

W przypadku Niemiec analizujemy GDPR/DSGVO i niemiecką ustawę UWG. GDPR ma zastosowanie również w innych krajach UE; wymogi dotyczące e-maili reklamowych określają przepisy danego kraju.

Przepisy nie wyznaczają wyraźnej granicy między legalną a nielegalną reklamą B2B i przetwarzaniem danych, dlatego ocena naruszenia i sankcji zwykle zależy od konkretnego orzeczenia sądowego.

Niemniej ważne jest, aby zrozumieć, jaka dokładnie odpowiedzialność jest przewidziana przez prawo, jeśli Państwa działania zostaną uznane za naruszenie. Decyzję należy podejmować na podstawie realnych możliwych konsekwencji, a nie ogólnych obaw związanych z wysyłką B2B.

GDPR/DSGVO

GDPR ma zastosowanie w Niemczech i innych krajach UE. GDPR/DSGVO obejmuje przetwarzanie, przechowywanie i wykorzystywanie danych osobowych, a także ukryte śledzenie, które może zostać uznane za nielegalne.

Prawo nie wyznacza wyraźnej granicy, kiedy wykorzystywanie kontaktów firmowych z publicznie dostępnych źródeł jest legalne lub nielegalne. Jednocześnie art. 6(1)(f) GDPR wprost dopuszcza legitimate interest - prawnie uzasadniony interes jako podstawę przetwarzania danych.

GDPR/DSGVO przewiduje administracyjne kary pieniężne oraz roszczenia o odszkodowanie. Główne kary nakładane są za niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych, brak podstawy prawnej, niewystarczające bezpieczeństwo, wycieki danych, nielegalne śledzenie, profilowanie oraz ukryte zbieranie danych użytkowników.

Maksymalne wysokości kar - do 10 mln euro / 2% obrotu albo do 20 mln euro / 4% obrotu.

Znane wysokie kary dotyczą przede wszystkim dużych platform cyfrowych i firm telekomunikacyjnych, na przykład Google, Meta/Facebook i innych.

Nie udało nam się znaleźć kar ani znanych orzeczeń sądowych na gruncie GDPR/DSGVO dotyczących zwykłej wysyłki e-maili B2B, ani przechowywania i przetwarzania danych kontaktowych MŚP na potrzeby takiej wysyłki.

§7 UWG (Niemcy)

UWG to niemiecka krajowa ustawa o nieuczciwej konkurencji. Ta sekcja dotyczy wyłącznie niemieckiego prawa; w innych krajach UE obowiązują własne przepisy. §7 UWG stał się niemal symbolem sporów o wysyłki B2B, ponieważ to właśnie w nim wprost wspomniano o poczcie elektronicznej.

Ustawodawca chciał ograniczyć natrętną reklamę jako narzędzie nieuczciwej konkurencji. Jednak sformułowanie §7 UWG okazało się na tyle szerokie, że praktycznie każdą reklamę wysyłaną e-mailem, telefonicznie lub faksem można formalnie traktować jako unzumutbare Belästigung - niedopuszczalne nękanie, nawet jeśli chodzi o jeden e-mail na wiele lat.

Ta ustawa nie przewiduje bezpośredniej odpowiedzialności wobec państwa, ale pozwala odbiorcy każdego e-maila, który można uznać za reklamowy, żądać zaprzestania wysyłki, odszkodowania oraz zwrotu kosztów.

Ustawodawca chciał ograniczyć natrętną reklamę, ale szerokie sformułowanie dało prawnikom możliwość znacznie szerszego stosowania §7 UWG, w tym także wobec pojedynczych wiadomości reklamowych.

Na początku lat 2000. spam e-mailowy irytował wszystkich, w tym sędziów, dlatego w szeregu przypadków sądy zgadzały się z taką interpretacją. Zwykle chodziło o 100-500 euro odszkodowania plus koszty adwokackie i sądowe.

Branża dochodzenia roszczeń

W Niemczech skutkiem tego było powstanie odrębnej branży roszczeń związanych z reklamowymi e-mailami.

W związku z każdym e-mailem, który można było uznać za reklamę, prawnicy zaczęli wysyłać wezwania, powołując się na GDPR/DSGVO i §7 UWG.

Ponieważ rzeczywiście zapadały wyroki na korzyść powodów, część przedsiębiorców wolała płacić od razu, a część broniła się w sądzie, nierzadko skutecznie.

To zwiększyło koszty uczciwego biznesu, ale prawie nie wpłynęło na rzeczywisty spam, ponieważ profesjonalni spamerzy od początku budowali swoje schematy tak, by trudno było pociągnąć ich do odpowiedzialności.

W efekcie temat zyskał duży rozgłos medialny i reputację poważnego ryzyka prawnego.

Orzecznictwo w Niemczech

W kontekście §7 UWG takie sprawy zwykle opierały się na połączeniu z GDPR/DSGVO: §7 UWG wykorzystywano jako argument dotyczący niedopuszczalnej komunikacji reklamowej, a GDPR jako argument dotyczący niezgodnego z prawem przetwarzania danych osobowych i podstawę do żądania odszkodowania.

Jednak od 2022 roku praktyka zaczęła się zmieniać: sądy coraz częściej wymagały nie tylko wskazania naruszenia, ale także dowodu rzeczywistej, indywidualnej szkody.

W wyroku BGH z 28.01.2025, VI ZR 109/23, dotyczącym niechcianej reklamowej wiadomości e-mail, sąd potwierdził, że samo naruszenie GDPR nie daje automatycznie prawa do odszkodowania. Powód musi wykazać konkretną szkodę niemajątkową lub rzeczywistą utratę kontroli nad danymi.

Od 2023 roku nie są nam znane nowe skuteczne powództwa dotyczące konkretnie połączenia GDPR/DSGVO + §7 UWG w związku ze zwykłą wysyłką e-maili B2B.

Rzeczywiste ryzyka

Jednak branża zajmująca się wysuwaniem roszczeń nadal istnieje, a możliwość otrzymania prawidłowo sporządzonego wezwania od adwokata nawet za jedną wiadomość e-mail o charakterze reklamowym, w oparciu o GDPR/DSGVO i §7 UWG, nadal pozostaje realna.

Zazwyczaj w takich roszczeniach żąda się odszkodowania, pokrycia kosztów usług adwokata oraz potwierdzenia zaprzestania wysyłki.

Ponieważ część przedsiębiorców nadal woli szybką zapłatę zamiast sporu sądowego, taka praktyka faktycznie przekształciła się w swoisty legalny mechanizm wyciągania pieniędzy z firm.

Nasza ocena

Uważamy, że ryzyka związane z ukierunkowanymi i ograniczonymi wysyłkami B2B są obecnie minimalne i porównywalne ze zwykłymi ryzykami każdej działalności gospodarczej.

Nie istnieje biznes całkowicie wolny od ryzyka prawnego: w niemal każdej branży występują szare strefy i sporne interpretacje prawa.

Ukierunkowana i ograniczona wysyłka e-maili sama w sobie nie zwiększa ogólnego ryzyka biznesowego, ale może wywołać pojedyncze roszczenia o odszkodowanie.

Uważamy, że takich żądań nie należy spełniać automatycznie. W tym celu udostępniamy poprawny wzór odpowiedzi zawierającej odmowę i uzasadnienie stanowiska.

Ważna uwaga

Ten tekst nie stanowi porady prawnej.

Informacje przygotowano w dobrej wierze, jednak decyzję o korzystaniu z Serenity Mail podejmujesz samodzielnie, a związane z tym ryzyka oceniasz i akceptujesz, z uwzględnieniem przepisów prawa Niemiec lub innego kraju UE, w którym prowadzona jest działalność.

W razie wątpliwości skonsultuj się z prawnikiem.

Zamknij